s.giuseppe

Villacidro. Chiesetta campestre di S. Giuseppe.

BIDDA SCEMA

 In Bidda Scema currit un arriu
chi is pèis isciundit de una crèsia antiga
e scuèndu scuèndu calat a su niu
scudendusinci in s'aqua 'e Leni amiga:

un bellu lagu aìci nd'est bessiu;
de tèrra anti pesau ua grandu diga!
e spèra tèit su mannu e su pitìu
chi s'annada non siat prus aremiga!

Sa Cresia antiga torrat giovunèdda
sa dì 'e sa fèsta, totu cuncordada:
ca po Giusèpi genti ndi 'eit a cèdda

e c'est sa festa puru, nomenada,
de sa Cerèsia, e prus de una mesèdda
nci bòlit po èssi beni presentada.

Custa cerèsia bella me in Croigas
e totu in giru crescit che unu spantu:
e cu sa scusa bessint is cardigas
e is ischidonis; sciòllinti su cantu

sa dì 'e sa festa artziendu is crocorigas
is cantadoris po ndi tenni bantu
e cun is modas, nòvas siant o antigas,
c'est sa manèra de alabai su Santu.

Me’ in su padenti ascurtant is sirbonis
abetendu chi passit su burdellu,
e a is nius insoru tòrrant is pillonis…

apui sa festa unu silèntziu bellu
ndi prènit totu… aturant is muntziònis
fumièndu ancora… u'arrosa e unu gravellu

a pèis de Pepi in sa cresièdda antiga
narat su còru de sa genti amiga…

BIDDA SCEMA

 In Villa Scema scorre un bel torrente
che bagna i piedi di una chiesa antica,
e gira e gira se ne torna al nido
sposandosi l'amica acqua del Leni:

così è venuto fuori un gran bel lago
da quando han messo su una grande diga!
e ognuno, che sia grande o sia piccino,
spera adesso di averne annate amiche.

La chiesa antica torna giovinetta
tutta bardata il giorno della festa,
chè molta gente viene per Giuseppe:

e c'è pure la festa rinomata
delle Ciliege e occorre più di un trespolo
per presentarle bene e in modo degno.

Queste buone ciliege qui a Croigas
crescono e intorno, è grande lo stupore:
la scusa della festa tira fuori
graticole e schidioni; e con i canti

i cantautori fan la loro gara,
tenendo alte le zucche del buon vino,
e con le mode, nuove siano o antiche
trovano il destro per lodare il Santo.

Nel bosco intanto ascoltano i cinghiali
aspettando il finir di quel fracasso,
e ai nidi loro tornan gli uccellini…

dopo la festa tornerà il silenzio
bella da riempir tutto… ed i tizzoni
fumigheranno ancora… e da Giuseppe

una rosa e un garofano sfiorendo
diranno il cuore della gente amica…

Salvator Angelo Spano
(Bentus de su Cramu)